گفتگوی رضا امیری با کامبیز کریمی  در خصوص گوران و جنبش مدرن کردن شعر کردی  - منبع ماهنامه گوهران

بخش دوم

آیا گوران در بکار گیری اوزان هجایی تغیراتی به نسبت پیش از خود داد ؟  

استفاده از اوزان هجایی از دیر باز در میان کردها رواج داشته است ، بیت ها یا همان منظومه های روایی کردها تماما بر اوزان هجایی است ، سرانجام و مصحف ره ش که از کتب مذهبی هستند و در قالب نظم به تحریر در آمده اند هجایی هستند ، اشعار شاعران بزرگی همچون مولوی کرد و بیسارانی همگی هجایی هستند ، یعنی اوزان هجایی چیز غریبی در ادبیات کردی نیست ، اما ذهن خوانندگان شعر کردی در دراز مدت با اعتیاد به اسلوب و آهنگ اشعار عروضی بزرگانی همچون نالی و محوی و سالم انس خود را با اوزان هجایی از دست داده بود ، اما ابتکارات گوران نقش بسزایی در طرح مجدد آن داشت ، خود گوران می گوید : خوانندگان کرد با این وزن – منظورش وزن هجایی است – خو نگرفته اند ، اما از آن روی که این وزن به شعر کردی تعلق دارد و با خصایل زبان کردی وفق دارد بعد از مدتی مقبولیت خواهد یافت ، ترجیح دادم در سرایش شعر هر روز بیش از پیش به سوی این وزن تمایل یابم ، تا اینکه در این اواخر کاملا عروض را به کنار نهادم . گوران در ابتدا تساوی شماره هجا های هر بیت را رعایت می نمود، به همان شیوه اشعار سنتی پیش از خود  اما بعدها این تساوی را بر هم زد و به ضرورت معنا هر مصراع از تعداد هجاهای نابرابر برخوردار گردید ، یعنی همان کاری که نیما تحت عنوان برهم زدن تساوی ارکان عروضی انجام داد . 

گفتگوی رضا امیری با کامبیز کریمی  در خصوص گوران و جنبش مدرن کردن شعر کردی  - منبع ماهنامه گوهران

بخش اول

 آقای کریمی بحث و گفتگو پیرامون شخصیتی همچون عبدالله گوران ، بعنوان یکی از بنیانگذاران و شاید اصلی ترین بنیانگذار مدرن کردن شعر کردی ، در فضای ادبیات فارسی کمی مشکل به نظر می رسد ، شاید آنگونه که در خور این شاعر کُرد بوده است ، به او پرداخته نشده است ، سبک او ، اصول کارش ، زبان و زاویه نگاه گوران به جهان  برای شعر فارسی میتواند از جذابیت خاصی برخوردار باشد، به نظر شما از کجا آغاز کنیم ؟

نپرداختن به گوران در فضای شعر فارسی  و حتی جذابیت خاص آن ، برای من چیز جالبی نیست، چرا که حکایت از تنبلی منِ منتقد کُرد، منِ مترجم کُرد و من ادیب کُرد دارد که نتوانسته ایم و یا در خوشبینانه ترین حالت نخواسته ایم گوران را به فرهنگ ، زبان ، ادبیات و شعر فارسی معرفی کنیم.آغاز این گفتگو هم میتواند نکته ی بسیار ساده ای باشد مثل اینکه گوران همان تاثیر را در شعر کردی گذاشت که نیما در شعر فارسی ، یا جناب شهاب الدین و توفیق فکرت در شعر ترکی و یا رمبو در شعر فرانسه ، با علم به وجوه اشتراک آنها و خصایل و تفاوتهای خاص هر کدام.  

مرز شگرف چهل سالگی مجال نمیدهد به خاطر بیاورم ، کی و کجا خوانده ام ،  شنیده ام و یا دیده ام جملاتی نزدیک به این مضمون که : خوشا بحال لک لک ها ، که خوابشون " واو " نداره ، خوشا به حال لک لک ها که عشقشون " قاف " نداره ، خوشا به حال لک لک ها که نانشون " نون " نداره ، خوشا به حال لک لک ها که لک لک اند  .

من کامبیز کریمی ، نام پدر ابراهیم ، نام مادر خدیجه ، متولد 1347 به شماره شناسنامه 164 صادره از سنندج ، اعتراف میکنم از سال 1362 در نهایت بی شرمی مشغول ارتکاب عمل شنیع شعر سرودن هستم ، اعتراف می کنم از سال 1365 به محافل معلوم الحال در سنندج رفت و آمد داشته ام و عملا ً از سال 1368 عضو گروهک منحله شاعران کرد بوده ام .